Menu
Δεν το πατήσαμε όσο έπρεπε: Το φίδι της ακροδεξιάς έκανε κι άλλα αυγά

Δεν το πατήσαμε όσο έπρεπε: Το φίδι της ακροδεξιάς έκανε κι άλλα αυγά

Τέτοιες ειδήσεις περνούν στα… ψιλά. Ωσάν τα μονόστηλα που ήταν το μπάσκετ στις εφημερίδες των 80s, μέχρι να πάρει η Εθνική το Ευρωμπάσκετ του ’87: κάτι πρέπει να συμβεί, για να αναδειχθεί ένα θέμα.

Ο Χέερτ Βίλντερς (σ.σ. που ορθώς προφέρεται «Φίλντερς» στα ολλανδικά αλλά ας ακολουθήσουμε την ελληνική πεπατημένη) πήρε την πρωτιά στις ολλανδικές εκλογές. Λίγα 24ωρα νωρίτερα ένας τρελός με αλυσοπρίονο αναδείχθηκε πρόεδρος στην Αργεντινή.

«Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητό σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος;» ως έλεγε η «διαφημιστική» εκστρατεία Γερμανών αστυνομικών για να κάμψουν το ρατσιστικό μένος των ακροδεξιών. Δυστυχώς, το ερώτημα έμεινε ρητορικό.

Διότι τυχαίο ότι ο Βίλντερς έλαβε συγχαρητήρια από τους πολιτικούς του… φίλους, τη Μαρίν Λεπέν και τον Βίκτορ Όρμπαν.

Ο ακροδεξιός που τρομάζει την Ευρώπη

Ο Βίλντερς είναι ακροδεξιός. Είναι εχθρός του Ισλάμ. Είναι «ευρωσκεπτικιστής» (σ.σ. η όμορφη λέξη για να μη γράφουμε «ένα φασιστικό σκουλήκι». Το παρατσούκλι «ο Ολλανδός Ντόναλντ Τραμπ» λένε ότι του αρέσει – κι έγινε είναι διάσημος για την έντονη εκστρατεία του κατά της μετανάστευσης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως του Ισλάμ.

Είναι γνωστός και για την εμπρηστική του γλώσσα, αφού έχει χαρακτηρίσει το Ισλάμ ως «ολοκληρωτική ιδεολογία» και έχει αποκαλέσει τους Μαροκινούς «αποβράσματα».

Ο Βίλντερς έχει πει ότι η αποστροφή του προς το Ισλάμ τροφοδοτήθηκε από τη δολοφονία του αντι-ισλαμιστή σκηνοθέτη Τέο βαν Γκογκ το 2004, καθώς και από το διάστημα που πέρασε σε ένα κιμπούτς στο Ισραήλ. Το προεκλογικό του πρόγραμμα ζητούσε την απαγόρευση του Κορανίου, των τζαμιών και όλων των ισλαμικών σχολείων, καθώς και της ισλαμικής μαντίλας στα κυβερνητικά κτίρια.

Ωστόσο, στα θετικά είναι πως θα χρειαστεί μερικούς «φίλους» για να γίνει πρωθυπουργός καθώς με 25% δεν έχει αυτοδυναμία και για μία ακόμη φορά η Ολλανδία θα μπει σε περίοδο κυβέρνησης συνεργασίας.

Το μόνο που χρειάζεται να κάνει ο Βίλντερς είναι να πείσει πιθανούς εταίρους συνασπισμού σε άλλα κόμματα να συνεργαστούν μαζί του.

Το φίδι έκανε κι άλλα αυγά…

Ο εφιάλτης της ακροδεξιάς βίας και των φασιστικών επιθέσεων, με τις οποίες η ελληνική κοινωνία θεώρησε μάλλον πρόωρα ότι είχε ξεμπερδέψει μετά την ιστορική δίκη της Χρυσής Αυγής και την καταδικαστική απόφαση, έχει επιστρέψει: οι Σπαρτιάτες μπήκαν στη Βουλή. Συνολικά τα ακραία κόμματα στο ελληνικό κοινοβούλιο (Ελληνική Λύση, Σπαρτιάτες και Νίκη) μετρούν 12,82% και 33 έδρες – πάνω από το 10% της Βουλής.

Και η κοινωνία έχει ευθύνη διότι οι θέσεις αυτών των μορφωμάτων ήταν γνωστές. Όπως και οι θέσεις από το ακροδεξιό κόμμα του Βίλντερς στην Ολλανδία : οι απόψεις του για τη μετανάστευση εδώ και καιρό έχουν αντιγραφεί και από άλλα κόμματα, που επίσης ζητούν «σκληρή γραμμή» για το μεταναστευτικό. Ούτε είναι τυχαίο ότι πριν τις εκλογές άλλα κόμματα περιλάμβαναν τον Βίλντερς στους συνομιλητές για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Και φυσικά, δεν είναι μόνο η Ολλανδία, ούτε η χώρα μας. Στην Ιταλία η Τζόρτζια Μελόνι ήδη κυβερνά, όπως και ο Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, στη Γαλλία η Μαρίν Λεπέν περιμένει τις επόμενες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές για να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερο ρήγμα στη χώρα και στη Γερμανία προκαλείται ανησυχία για το πόσο ψηλά θα πάει η ακροδεξιά Εναλλακτική.

Ακόμη κι αν δεν κυβερνούν, παίζουν τον ρόλο της: στη Σουηδία η ακροδεξιά ήταν η δεύτερη δύναμη στις περσινές εκλογές και η υποστήριξή της ήταν καθοριστική για να σχηματιστεί η τρέχουσα κυβέρνηση.

Και, βεβαίως, υπάρχει και η επικείμενη επάνοδος του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο: αφενός λαμβάνει ποσοστά άνω του 65% (ήδη…), αφετέρου κανένα δικαστήριο των ΗΠΑ δεν δείχνει ικανό να του απαγορεύσει να είναι υποψήφιος. Κι αν είναι, που θα είναι, υποψήφιος, αναμένεται (με τα νυν δεδομένα) να επιστρέψει άνετα στην καρέκλα του «πλανητάρχη».

Από το Brexit στο… Nexit

Το PVV του Βίλντερς θέλει «την Ολλανδία κυρίαρχη, την Ολλανδία υπεύθυνη για το δικό της νόμισμα, τα σύνορά της και να υιοθετεί δικούς της κανόνες».

Το χειρότερο όμως είναι πως απορρίπτει οποιαδήποτε «πολιτική ένωση», όπως την ΕΕ, «έναν θεσμό που υφαρπάζει ολοένα και περισσότερες εξουσίες, μονοπωλεί τα χρήματα των φορολογούμενων και μας επιβάλλει τις διαταγές της». Και έχει ήδη μιλήσει δημόσια για δημοψήφισμα στην Ολλανδία παραμονής ή όχι στην Ευρωζώνη: ήτοι… βαπτίστηκε Nexit (Netherlands και Exit).

Ένα νέο ευρωπαϊκό κεφάλαιο ανοίγει. Ένα ακόμη δύσκολο κεφάλαιο.


Δημοσιεύτηκε στο newpost.gr στις 24/11/2023