Menu
Το sine qua non άνοιγμα του rotation και… θύμησες ‘96

Το sine qua non άνοιγμα του rotation και… θύμησες ‘96

Τι να πρωτοσχολιάσεις από αυτή την αποφράδα Πέμπτη σε Βιγιαρεάλ και Βελιγράδι. Τι…;

Είδα και τα δύο παιχνίδια (και όχι μόνο, θα καταλάβετε αν κάνετε κλικ εδώ) και περισσότερο μπάσκετ. Άλλη μία χαμένη ευκαιρία.

Έχει την (πικρή) πλάκα του διότι, όπως ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός χάνει διαρκώς χρόνο (για να μη γράψω ότι «κοιμάται» – αλλά αυτό κάνει) με τις νωχελικές και μετριοπαθείς εμφανίσεις του στα πρώτα ημίχρονα, έτσι και ο μπασκετικός Παναθηναϊκός αρχίζει να… νυστάζει στο τέλος των αγώνων του και «ροχαλίζει» στις παρατάσεις! Ήττες και στα τρία φετινά extra times της Euroleague, δεν είναι τυχαίο. Όπως δεν είναι τυχαίο πως και στις τρεις αυτές παρατάσεις μπήκε λες και το παιχνίδι είχε λήξει, χωρίς να το καταλάβει είχε βρεθεί πίσω και με διαφορά – και δεν γύριζε πια το μπιφτέκι.

Να σας εξομολογηθώ και κάτι: με το που πήγε παράταση ήμουν βέβαιος. Για την ήττα. Τόσο βέβαιος που… το πόνταρα στο στοίχημα κιόλας.

Μετρήστε σκορ παρατάσεων: με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ 4-14, με τη Μακάμπι στο ΟΑΚΑ 9-14 και με την Παρτίζαν στο Βελιγράδι ξανά 9-14. Ε, νισάφι κάπου.

Με τόσο κλειστό rotation (κι ας υπάρχουν ελλείψεις), οι παίκτες είχαν ήδη ελάχιστες ανάσες για το τέλος, φάνηκε κι από το «ροκάνισμα» της διαφοράς. Είχαν «αδειάσει» σωματικά και ψυχολογικά ενώ την ίδια ώρα οι γηπεδούχοι έπαιρναν ενέργεια (και) από την εξέδρα.

Sine qua non, κόουτς

Είναι άδικο μεν να χάνεις ένα ματς όταν είσαι καλύτερος στα πρώτα 36 λεπτά του αγώνα – αλλά that’s basketball. Ως τότε ο «εξάστερος» έδειξε χαρακτήρα, έπαιξε κατά διαστήματα (πολύ) καλό μπάσκετ και μετά από χρόνια έπαιζε… ακριβώς έτσι σε μια δύσκολη έδρα: ως «εξάστερος». Φευ…

Ακολουθούν η Εφές στην Κωνσταντινούπολη, η πανίσχυρη φέτος Ρεάλ στο ΟΑΚΑ και κατόπιν… τριπλέτα ταξιδιών: Βιλερμπάν, Μονακό και Αρμάνι Μιλάνο. Πρόγραμμα… φωτιά. Πέντε ματς όπου οι δύο νίκες είναι επιβεβλημένες, οι τρεις «ΟΚ», οι τέσσερις θα δείξουν πολλά ενόψει της συνέχειας.

Στα θετικά, διότι υπήρχαν (και αρκετά) ήταν πως παρά το κακό βράδυ του Σλούκα (που κάκιστα δεν πάτησε παρκέ στα τελευταία λεπτά της κανονικής διάρκειας του αγώνα, κόουτς…) ο Κέντρικ Ναν ξεδίπλωσε το επιθετικό του ταλέντο ενώ οι Γκραντ και Γκριγκόνις είναι value for money (αλλά… έσκασαν με τόσα λεπτά συμμετοχής).

Χρειάζεται περισσότερο rotation, είναι sine qua non. Εκ των ων ουκ άνευ.

Εμπειρίες μεν, προβληματισμός δε

Στα του Europa League, ο Παναθηναϊκός πρέπει να το αποχαιρετίσει με ευχαριστήριο γράμμα μετά τη, μετά από χρόνια, παρουσία και εμπειρία του σε ομίλους και θα κατευθυνθεί (δεν μπορώ να διανοηθώ ότι η Μακάμπι μπορεί να του κάνει «ζημιά» και, δη, στη Λεωφόρο) και θα πρέπει να γίνει λίγο πιο εσωστρεφικός. Να κοιταχθεί στον καθρέπτη μπας και λύσει ποτέ τα εμφανή και διαρκή προβλήματα που έχει ως ομάδα.

Το μισογεμάτο ποτήρι λέει ότι πήγε να πάρει αποτέλεσμα στο τέλος από τη Βιγιαρεάλ, το άξιζε ίσως αλλά έχασε με 3-2.

Το μισοάδειο ποτήρι δείχνει ότι μια μέτρια (διότι αυτό είναι) ισπανική ομάδα προηγήθηκε με 3-0 χωρίς καν να…. Ιδρώσει, με μέσους και αμυντικούς να είναι, ξανά, αλλού για αλλού. ΟΚ, λείπει ο Μάγκνουσον αλλά θα λείπει για καιρό, δεν μπορεί ο ΠΑΟ να συνεχίζει να πορεύεται με τον ωχαδερφισμό των απουσιών. Λύση τώρα, λύση χθες.

Στο κάτω κάτω της γραφής, δουλειά του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι να βρει λύση, όχι δική μας…

Ναι, ο Παναθηναϊκός τα τελευταία επτά χρόνια δεν υπήρχε καν στον ευρωπαϊκό χάρτη αλλά επέστρεψε και οφείλει στην ιστορία του να φανεί αντάξιος. Θα τον δούμε και στα νοκ άουτ, την άνοιξη…

Ως τότε, για πολλοστή φορά φέτος βρέθηκε να κυνηγά το σκορ με την πρώτη φάση που απειλήθηκε, βρέθηκε με δύο γκολ πίσω… από το πουθενά. Το ίδιο έγινε με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο, το ίδιο με τον ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο, το ίδιο τις προάλλες με τον Άρη, μα ξανά μανά το ίδιο στα δύο παιχνίδια με τη Ρεν. Τα λάθη πληρώνονται – και πληρώνοντας ακριβά.

Λέγκια…

Στα θετικά, η απόδοση των Αΐτορ και Μπρινιόλι. Στα αρνητικά, κοίτα σύμπτωση: πρέπει να ανοιχτεί κι άλλο το rotation, κόουτς. Να δούμε, επί παραδείγματι, ίσως και κάνα πιτσιρικά από τη β’ ομάδα μπας και δώσει λύσεις, ειδικά μεσοαμυντικά; Θέλει φρέσκο αέρα η ομάδα, το δίχως άλλο…

Στα θετικά ότι όντως η ομάδα φέτος είναι ανταγωνιστική. Δεν… ξεφτιλίστηκε, όπως άλλες. Και, ένα σενάριο για να δείτε ονόματα, αν έληγαν χθες οι όμιλοι, οι πιθανοί αντίπαλο του ΠΑΟ στο Conference League θα ήταν οι 2ες των ομίλων του Conference. Ήτοι: Σλόβαν Μπρατισλάβας, Μακάμπι Τελ Αβίβ, Ντινάμο Ζάγκρεμπ,

Μπόντο Γκλιμτ, Λέγκια, Φερεντσβάρος, Άιντραχτ Φρανκφούρτης και Λουντογκόρετς.

Ξανά ήτοι, ο δρόμος ανοιχτός.

Και μια Λέγκια την ήθελα, έτσι για να θυμηθούμε τα του ’96… Εξ ου και η βασική φωτογραφία του άρθρου σήμερις.


Δημοσιεύτηκε στο prasinoforos.gr στις 1/12/2023