Menu
Με την ελπίδα η βλάβη που υπέστη η πόλη μην είναι ανήκεστος

Με την ελπίδα η βλάβη που υπέστη η πόλη μην είναι ανήκεστος

Έφυγα από το Άργος τον Σεπτέμβριο του 1999 και διαμένω έκτοτε μόνιμα στην Αττική. Ουδέποτε όμως έκοψα δεσμούς με την πόλη, στο κάτω κάτω η φαμίλια μου στο Άργος μένει, εργάζεται και κοινωνικοποιείται.

Στο Άργος μεγάλωσα, μετά από λίγα χρόνια στα μικράτα μου στον Καναδά. Στο Άργος πήγα σχολείο, στο Άργος ανδρώθηκα, το Άργος αγάπησα.

Σε αυτά τα 24 χρόνια, ήτοι οι δύο εικόνες που έχω, αφορούν δύο διαφορετικές πόλεις. Τελείως διαφορετικές. Με αφορμή ένα τρομερό άρθρο (κρίμα που δεν το υπέγραψε) που διάβασα στο argolikivivliothiki.gr, η αφορμή τούτου του κειμένου, προσωπικών εμπειριών και εικόνων.

Θυμάμαι μια πλατεία γεμάτη κόσμο. Ειδικά την εποχή της μεγάλης απεργίας των καθηγητών (αν δεν με ξεγελάει η μνήμη μου την άνοιξη του 1997 έλαβε χώρα), που είχαμε 4 μήνες να πατήσουμε πόδι στο Λύκειο, δεν υπήρχε καφετέρια αδειανή. Μεγαλώσαμε στο «Καζινό», το καφέ που ήταν θύμα της περιβόητης ανάπλασης, τσιμεντοποίησης δηλαδή, της πλατείας της πόλης.

Κυρίως όμως, και εμπορικά τη μέρα αλλά και στα καφέ και τα μπαρ τη νύχτα, ήταν μια πόλη που έσφυζε από ζωή. Δεν έβρισκες καρέκλα να καθίσεις. Στα καταστήματα, ειδικά τις ημέρες της λαϊκής, στεκόσουν απέξω, στην ουρά.

Σε αυτά τα 24 χρόνια, ναι, υπήρξε η… καμπόσειος αρνητική επιρροή αλλά δεν ήταν μόνο αυτή. Απλώς έδωσε την τελευταία, γερή, κλοτσιά, με την άνευ πλάνου και σχεδίου ανάπλαση, με τις ανόητες αλλαγές κατευθύνσεων στους δρόμους, με τη συρρίκνωση των πάγκων της λαϊκής αγοράς. Μια πόλη στην οποία ούτως ή άλλως δεν έβρισκες πάρκινγκ (και ο χώρος της λαϊκής βοηθούσε) έπρεπε να αντιμετωπίσει και τις τραγελαφικές επιλογές του δημάρχου και των συν αυτώ.

Μεσολάβησε βεβαίως η μεγάλη οικονομική κρίση, και τα τρία μνημόνια ωστόσο δεν έφυγαν οι καταστηματάρχες (για να ανοίξουν στο Ναύπλιο) λόγω της κρίσης. Ούτε τα μισά μαγαζιά στο Άργος είναι ξενοίκιαστα λόγω… Σαμαρά και Τσίπρα. Έφυγαν διότι η πόλη πνίγηκε μετά την ανάπλαση και τις άλλες δημαρχιακές επιλογές. Εδώ καλά καλά η παλιά αγορά ήταν ένας σούπερ εμπορικός χώρος με τα κρεοπωλεία και η επιλογή να γίνει χώρος εστίασης και καφέ έδωσε τη χαριστική βολή.

Το Άργος ήταν, εδώ και δεκαετίες, μια άκρως εμπορική πόλη (και το Ναύπλιο, αντιστοίχως, τουριστική). Πήγε να μετατραπεί δια της βίας σε τουριστική (ενώ το εξαιρετικό της μουσείο είναι ανενεργό): με κιτς αγάλματα που προκαλούν τον γέλωτα δεν μετατρέπεις μια ιστορική πόλη σε τουριστική.

Το Άργος, η αρχαιότερη πόλη της Ευρώπης, έχει τόνους αιώνων πολιτισμού και ιστορίας να αναδείξει. Ωστόσο προηγείται να «αναστηθεί» εμπορικά και οικονομικά – με την ελπίδα η βλάβη που υπέστη εδώ και 13, ίσως και παραπάνω, χρόνια να μην είναι ανήκεστος.


Δημοσιεύτηκε στο parapolitikaargolida.gr στις 11/12/2023