Menu

Πήραν μέτρα για εντός γηπέδων ενώ η βία είναι… εκτός αυτών! Και θα παραμείνει…

Πήραν μέτρα για εντός γηπέδων ενώ η βία είναι… εκτός αυτών! Και θα παραμείνει…

Βία στα γήπεδα. Μέτρα. Μαχαίρι ως το κόκκαλο. Καμία ανοχή.

Δεν βαρεθήκατε να ακούτε τα ίδια εδώ και 30 χρόνια;

Δεν βαρέθηκαν να λένε τα ίδια, όλοι (ανεξαιρέτως) εδώ και 30 χρόνια;

Η κυβέρνηση (και αφορά σε κάθε κυβέρνηση από τα 90s ως και σήμερα) χρησιμοποιεί ακριβώς τις ίδιες εκφράσεις, προαναγγέλλει μέτρα που ποτέ δεν εφαρμόζονται και το μαχαίρι ίσα που… πιάνει δέρμα, μην ενοχλήσει τους ιδιοκτήτες των ομάδων που τυγχάνουν επιτυχημένοι επιχειρηματίες, εφοπλιστές και καναλάρχες.

Δεν θα αλλάξει τίποτε, ποτέ. Και ακριβώς τις ίδιες λέξεις χρησιμοποίησα σε έναν καλό φίλο, αρχές Ιουλίου 2004, πάνω στη μέθη της κατάκτησης του Euro 2004. «Ρε φίλε, θα αλλάξει και το ποδόσφαιρό μας τώρα» μου έλεγε, περιχαρής. Του απάντησα.

Μερικές εβδομάδες μετά στελέχη της ΕΠΟ όργωναν την επαρχία μαζί με το τρόπαιο του Euro χρεώνοντας 10 ευρώ για την κάθε φωτογραφία μαζί του. Μιλάμε για επιθετικό μάρκετινγκ, όχι αστεία!

Ούτε η κυβέρνηση (καμία κυβέρνηση), ούτε η ΕΠΟ, ούτε η Super League (που είναι ο συνεταιρισμός των ομάδων που μετέχουν στην κατηγορία) έχουν διάθεση και επιθυμία να αντιμετωπίσουν τη βία στα γήπεδα.

Ώπα, στάσου μύγδαλα. «Βία στα γήπεδα»;

  • Μα, ο Άλκης στη Θεσσαλονίκη δολοφονήθηκε στον δρόμο.
  • Μα, ο Μιχάλης της ΑΕΚ δολοφονήθηκε στον δρόμο.
  • Μα, η φωτοβολίδα στον αστυνομικό στου Ρέντη τον βρήκε όταν ήταν, καλά μαντέψατε, στο δρόμο.

Αν πάτε και πιο πίσω (π.χ. Φιλόπουλος) ξανά μανά, στον δρόμο. ΟΧΙ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ. Για ποια «βία στα γήπεδα» μιλάμε τότε;

  • Και για ποιον λόγο η κυβέρνηση αποφασίζει να διαλύσει οικονομικά τις ομάδες, όλες τις ομάδες, αποφασίζοντας κεκλεισμένων των θυρών αγώνες για δύο μήνες – και βλέπουμε;
  • Και για ποιον λόγο η κυβέρνηση αποφασίζει να τιμωρήσει, για να τα λέμε όλα, το ποδόσφαιρο για κάτι που έγινε έξω από έναν αγώνα βόλεϊ;
  • Και για ποιον λόγο η κυβέρνηση αποφασίζει να τιμωρήσει τις ομάδες μας που φέτος τα πάνε σχετικά καλά στην Ευρώπη και πιθανότατα την άνοιξη να συνεχίσουν και οι τέσσερις;
  • Και τι θα γίνει όταν αρθεί η εν λόγω ποινή των κεκλεισμένων; Θα έχει λυθεί το πρόβλημα ή θα τα κλείσουμε εσαεί;

Τι ‘χες Γιάννη, τι είχα πάντα. Η κυβέρνηση, αδυνατώντας να δώσει λύση, τιμωρεί συλλήβδην όλες τις ομάδες, δεκάδες χιλιάδες φιλάθλους που ουδέποτε είχαν την παραμικρή σχέση με συνδέσμους οργανωμένων (και με επεισόδια( και που έχουν αγοράσει κάρτες διαρκείας προπληρώνοντας για τους αγώνες των ομάδων τους και, κυρίως, τους αθλητές και το ίδιο το άθλημα.

Γιατί;

Και τόσα χρόνια, τι έχουν προσφέρει οι ποινές κεκλεισμένων των θυρών; Τίποτα. Μηδέν. Ζερό! Αντίθετα, το πρόβλημα διευρύνεται αντί να περιορίζεται. Τα γήπεδα χρειάζονται όσο περισσότερο κόσμο γίνεται για να είναι ήσυχα. Διότι τότε συγκεντρώνουν πολύ καλύτερες πιθανότητες οι παριστάμενοι να είναι φυσιολογικοί άνθρωποι και όχι επαγγελματίες χούλιγκαν. Αυτό που χρειάζεται είναι να υπάρχουν υποδομές σε αυτά και συνθήκες που αρμόζουν στο έτος 2024, που έρχεται ολοταχώς, και όχι στα μέσα του περασμένου αιώνα, απ’ όπου προέρχεται και η λογική των ποινών που επιβάλλονται.

Ούτε, λοιπόν, αυτή η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προστατεύσει τον αθλητισμό και τους αγνούς φιλάθλους από τις βίαιες μειονότητες – κάθε μορφής. Η απορία ωστόσο είναι εύλογη. Προφανής. Τι έχει να φοβάται τούτη η κυβέρνηση, πανίσχυρη εκλογικά, με μια δυνατή εντολή μόλις 6 μήνες πριν και ενώ παράγει πραγματικά έργο σε άλλους τομείς. Τι;

Και, εννοείται, είναι και θέμα υπουργείου Δικαιοσύνης και ποινών. Οι οποίες είναι «χάδι» σε τέτοιες περιπτώσεις βίας (εντός κι εκτός γηπέδων).

Εν κατακλείδι. Αν οι οπαδοί θέλουν να πλακωθούν μεταξύ τους (δίνοντας συχνά ραντεβού για… ξύλο) ή με την αστυνομία, τούτο μπορεί να γίνει παντού. Και η λύση «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι» είναι μια πλήρης, εκ των προτέρων, αποτυχία.

ΥΓ1. Εννοείται πως η ανθρώπινη ζωή είναι uber alles. Πάνω από όλα. Το ότι δικαίως επικρίνεται αυτός ο παραλογισμός και το τσουβάλιασμα δεν σημαίνει πως η ασφάλεια (όλων) δεν προέχει. Αλλά οι κυβερνήσεις και η ελληνική αστυνομία είναι απόλυτα συνυπεύθυνες για ό,τι συμβαίνει, εδώ και χρόνια, και ολοκληρωτικά ακατάλληλες για να δείξουν με το δάχτυλο τον οποιονδήποτε.

ΥΓ2. Λύσεις; Μα προφανείς. Οι ΠΑΕ, οι ΚΑΕ και όλα τα επαγγελματικά σωματεία να αναλάβουν την ευθύνη της ασφάλειας και της ομαλής διεξαγωγής των αγώνων όπως και την περιφρούρηση των σχετικών χώρων με αποκλειστικά δική τους ευθύνη. Χωρίς καμία εμπλοκή της αστυνομίας. Καμία! Οι, δε, ποινές για τους χούλιγκαν να είναι αυστηρότατες (ξεκινώντας από τον ισόβιο αποκλεισμό από τα γήπεδα) και υποχρεωτικά να υπάρξει στο σχολείο σχετική ενημέρωση και διαπαιδαγώγηση. Πολύ απλά πράγματα – όχι όμως για τη βορειότερη χώρα της Αφρικής.


Δημοσιεύτηκε στο newpost.gr στις 11/12/2023