Menu

Η προσωπική μου ανασκόπηση…

Η προσωπική μου ανασκόπηση…

Ήταν ένα πολύ περίεργο 2023, με πολλά ups and downs. Ομολογώ ότι δεν μου αφήνει την καλύτερη δυνατή γεύση αλλά, πάνω από όλα, υγεία έχουμε, είμαστε σχεδόν όλοι εδώ και στο λυκαυγές της νέας χρονιάς.

Καλύτερη ημέρα, η βάφτιση του μικρού μας Πάνου τον Απρίλιο. Ο ταλιμπάν της φαμίλιας.

Χειρότερη ημέρα, η απώλεια του λατρεμένου θείου Γιάννη…

Καλύτερη στιγμή, κάθε στιγμή, όταν ο μικρός σηκώνει τα χέρια και λέει «μπαμπά» ζητώντας αγκαλιά: νιώθω τόσο αναγεννημένος. Κάθε, μα κάθε, στιγμή.

Χειρότερη στιγμή, δεν υπήρξε μόνο μία. Αλλά θέλω να σας εξομολογηθώ ότι οι μέρες του εγκλήματος (διότι έγκλημα ήταν) των Τεμπών με έκαναν να κλαίω για μέρες. Περισσότερο, όταν διάβασα εκείνη την ανάρτηση του πατέρα των δίδυμων κοριτσιών… Όχι, δεν ήταν κάτι προσωπικό αλλά έτσι το βίωσα.

Η δικαίωση, και προσωπική: η αλλαγή δημάρχου στο Άργος. Ήταν προσωπικό μου στοίχημα. Ταμειάρα πήγα, πιστέψτε με…

Ο… κουβάς: που ακύρωσα προγραμματισμένο ταξίδι λόγω έλλειψης χρόνου.

Κορυφαία επιλογή, η πώληση του άλλου μου… παιδιού, του koubanezos.gr, το άφησα να πετάξει ψηλά. Το χαίρομαι από μακριά.

Χειρότερη επιλογή, στα επαγγελματικά. Εκεί κι αν είχε ups and downs. Τα κρατάω για μένα τα περισσότερα, απλά να σας πω ότι απέτυχα όταν επέλεξα να συνεργαστώ με τον αποτυχημένο και ξεπερασμένο Πέτρο Κωστόπουλο στο intronews.gr ως αρχισυντάκτης – σε μελλοντική ανάρτηση θα σας τα πω…). Ευτυχώς σηκώθηκα κι έφυγα στο εξάμηνο, απλώς είχα αφήσει άλλα (για να πάω εκεί). Το μετάνιωσα, επί του πρακτέου.

Λένε όμως (δεν ξέρω ποιοι, αλλά δίκιο έχουν) ότι είναι προτιμότερο να μετανιώνεις για αυτά που έκανες και όχι αυτά που δεν έκανες…

Εξ ου και καλοκαιριάτικα βρέθηκα στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, μετά από έναν αγχώδη Αύγουστο, όπου δεν μπορούσες να κάνεις και πολλά. Ήταν μεν μήνας διακοπών, και χρόνου με το παιδί και τη σύζυγο, αλλά και δύσκολος. Ψυχολογικά. Κοντά στα 44 μου, με φοβόμουν. Κακώς. Με είχε νικήσει η κλασική μου ανεξήγητη ανασφάλεια.

Από το φθινόπωρο όμως πάτησα γκάζι: συνεργασία με την Digital Winners (ανάμεσά τους και η στοιχηματική στήλη στο εξαιρετικό sentragoal.gr), συνεργασία με το newpost.gr, στήλη στο prasinoforos.gr. Στο newpost.gr εντέλει έμεινα μόλις για δύο μήνες (ξέρω ότι η Αγγελική δεν μου κρατά κακία…) καθώς αποδέχθηκα μια εξαιρετική επαγγελματική πρό(σ)κληση, που ξεκινά με το νέο έτος.

Και έρχονται και άλλα μέσα στο 2024 – είμαι σε κάτι συζητήσεις. Δεν θα αργήσουν, εικάζω.

Μια χαρά επαγγελματικά, ελεύθερος χρόνος υπό του μηδενός βέβαια. Κλασικά εικονογραφημένα. Ένα δεν θα αλλάξει όμως. Ψέματα, δύο: ότι κοιμάμαι ελάχιστα και ότι πάντα, είτε ξαπλώσω 12, είτε 1, είτε 2, πάντα θα διαβάσω βιβλίο, το ’23 τελείωσα μόνο 11. Στόχος να γυρίσω σε παλιές… επιδόσεις που διάβαζα καμιά 20αριά στο 12μηνο.

2023, ήσουν λίγο σκληρό αλλά και γλυκό. Εσύ, 2024, αν και δίσεκτο, κάτι μου λέει πως θα είσαι διαφορετικό…

Και δεν αλλάζω με τίποτε στον κόσμο την αγκαλιά του μικρού, την αγάπη της συζύγου, τους φίλους που είναι πάντα εδώ – όπως κι εγώ για αυτούς – μα και τη δική σας αγάπη, εσάς των άγνωστων φίλων. Με μερικούς γνωριστήκαμε, γίναμε φίλοι, βρισκόμαστε.

Με τούτο το απολογιστικό κείμενο, αποχαιρετώ ένα 12μηνο περίεργο με τον καλύτερο τρόπο: πάω για… μπιλιάρδο. Το επανέφερα πρόσφατα στα χόμπι μου και μου προσφέρει τρομερή χαλαρότητα. Δοκιμάστε το (κι όποιος γουστάρει, στέκα, μέρος και ο χαμένος τα πληρώνει).