Menu

Η πρώτη, μεγάλη «νίκη» του Γιάννη Μαλτέζου…

Η πρώτη, μεγάλη «νίκη» του Γιάννη Μαλτέζου…

Καλημέρα και καλή χρονιά σε όλο τον κόσμο! Να έχετε υγεία και όλα τα άλλα έρχονται.

Η αλήθεια είναι ότι ο δήμος Άργους Μυκηνών βιώνει πρωτοφανείς καταστάσεις. Η νέα δημοτική αρχή περίμενε δυόμισι μήνες (!) για να αναλάβει καθήκοντα και ήδη βρέθηκε, προτού καν ορκιστεί (στην εντυπωσιακή και πανηγυρική τελετή, την περασμένη Παρασκευή στο «Μέγας Αλέξανδρος») σε θέση… απολογίας.

Γιατί; Για ένα σήμα, ένα λογότυπο. Κάτι που δημιούργησε εύλογα ερωτήματα και (απ)έδειξαν την πρώτη, μεγάλη «νίκη» του νέου δημάρχου.

Καλώς ή κακώς, η περιοχή, η πόλη του Άργους είχε επί εκατοντάδες χρόνια ως έμβλημα τον λύκο, κάτι που οφείλεται στη μυθολογία.

Η ιστορία του Άργους είναι δεμένη με όλες τις εποχές της ιστορίας του ανθρώπου, από τις πρώτες μέρες της νεολιθικής εποχής μέχρι τον Χριστιανισμό. Κατοικείται επί 6.000 χρόνια και με πρώτη… ένοικο τη φυλή των Πελασγών. Πρώτοι τότε, ίδρυσαν τις πρώτες αποικίες σε όλη την Ελλάδα και θαύμαζαν την απεραντοσύνη του ουρανού, τη γονιμότητα της γης και τη δύναμη του ήλιου.

Ιδρυτής του Άργους φέρεται να είναι ο Ίναχος. Κατόπιν κυβέρνησε ο Φορωνέας. Το 1900 π.Χ. το Άργος ονομάστηκε «Φορωνικό Άστυ» και ήταν η πρώτη, σε συγκρότηση, πόλη της Ευρώπης. Ο Παυσανίας παρουσιάζει μάλιστα τον Φορωνέα ως μεγάλο ευεργέτη του ανθρώπινου γένους.

Μετά ανέβηκε στην εξουσία ο Δαναός, γιος του βασιλιά της Αιγύπτου («χώρας των Μελαμπόδων» όπως την αποκαλούσαν τότε) Βήλου, απογόνου της Ιούς και της Αγχινόης, κόρης του Νείλου, και δίδυμος αδελφός του Αιγύπτου.

Ο Δαναός και ο οιωνός

Ο Βήλος πριν πεθάνει όρισε τον Δαναό ως βασιλιά της Λιβύης, όπου και ίδρυσε το ιερό του Άμμωνος, και τον Αίγυπτο βασιλιά της Αραβίας, την οποία και ονόμασε «Αίγυπτο». Ο Αίγυπτος απέκτησε 50 γιους και ο Δαναός 50 κόρες, τις γνωστές Δαναΐδες, από τις γυναίκες που παντρεύτηκε (Ευρώπη, Αντινόη, Τεγέα και Κασσιέπεια). Όμως ο Δαναός φοβούμενος τους 50 γιους του Αίγυπτου καθοδηγούμενος από τη Θεά Αθηνά ναυπήγησε πλοίο με 50 κουπιά, και με αυτό έφυγε μαζί με τις κόρες του.

Πρώτα προσέγγισαν τη Λίνδο της Ρόδου (αποικία των Αργείων) όπου ο Δαναός ίδρυσε το ιερό της Λινδίας Αθηνάς. Τελικά αποβιβάστηκαν στο χωριό Απόβαθμοι (το σημερινό Κιβέρι) απ’ όπου και ο Δαναός μετέβη στο Άργος.

Βασιλιάς του Άργους τότε ήταν ο Γελάνωρας. Σαν έφτασε εκεί, ο Δαναός ζήτησε να του παραδώσουν τον θρόνο, διότι του ανήκε, αφού η προγιαγιά του Ιώ, ήταν κόρη του βασιλιά Ινάχου του Άργους. Οι Αργείοι επιφυλάχθηκαν να απαντήσουν και έθεσαν το θέμα σε δημοψήφισμα. Αλλά ενώ αναμενόταν η απάντηση του λαού, ένας λύκος μπήκε στην πόλη και επιτέθηκε σε ταύρο που ζούσε μέσα σε αυτή. Οι Αργείοι παρακολούθησαν την πάλη των δύο ζώων. Τελικά ο ταύρος νικήθηκε και κατασπαράχτηκε από τον λύκο. Τότε οι κάτοικοι του Άργους, θεώρησαν το αποτέλεσμα ως ευνοϊκό οιωνό για τον Δαναό και του παραχώρησαν το βασίλειο.

Μετά από αυτό, ο Δαναός έχτισε τον ναό του Λύκειου Απόλλωνα και αφιέρωσε γλυπτό που παρίστανε την πάλη των δύο ζώων και μια νεαρή κοπέλα (προφανώς την Αρτέμιδα) που πετούσε πέτρες στον ταύρο.

Έκτοτε ο λύκος σήμαινε την παντοδυναμία της πόλης και αργότερα εικονιζόταν στα αργείτικα νομίσματα. Φυσικά, ο λύκος είναι σήμερα το σήμα των δύο μεγαλύτερων αθλητικών σωματείων του Άργους, το Παναργειακού και του Διομήδη.

Ο λύκος… εξαφανίστηκε λοιπόν από την πόλη και τον δήμο με επιλογή της απελθούσας δημοτικής αρχής. Δίχως να ρωτήσουν και κανέναν. Έτσι τους ήρθε, έτσι το έκαναν (όπως πολλά, σε αυτά τα 13 χρόνια).

Εντυπωσιάστηκα…

Πρόσφατα, στην πρόκληση για την ορκωμοσία της νέας δημοτικής αρχής, εμφανίστηκε ξανά ο λύκος. Κάτι που προκάλεσε αντιδράσεις στα social media με έωλα επιχειρήματα. Προσοχή: δεν ήταν καν ανακοίνωση της νέας δημοτικής αρχής, ήταν απλά η χρήση του λογότυπου με τον λύκο σε μια πρόσκληση, η αφορμή για να ανοίξει διαδικτυακός διάλογος – που σε μερικές περιπτώσεις «ξέφυγε», ως είδα κι από τα σχόλια στο προφίλ μου…

Όντως εντυπωσιάστηκα και, βλέποντας τη μεγάλη εικόνα, ήταν η πρώτη μεγάλη «νίκη» του Γιάννη Μαλτέζου. Πού ήταν άραγε όλοι αυτοί οι… λαλίστατοι εδώ και 13 χρόνια; Πού κρύβονταν; Με τι ασχολούνταν; Και δεν μιλάμε για σχόλια και τοποθετήσεις από μέλη και φίλους της τέως δημοτικής αρχής – που θα το θεωρούσες και λογικό ως ένα βαθμό.

Αλήθεια λοιπόν, πού ήταν εδώ και 13 χρόνια; Διότι, εξ όσων (και εμπειρικά…) γνωρίζω τον άκρως τιμητικό τίτλο του «εχθρού της πόλης» είχαμε ελάχιστοι, ούτε καν δέκα!

Λαλίστατοι λοιπόν, προτού καν ορκιστεί η νέα δημοτική αρχή. Όχι με κριτική, όχι. Με εμπάθεια. Αν μη τι άλλο, έχει ενδιαφέρον…


Δημοσιεύτηκε στο parapolitikaargolida.gr στις 3/1/2024