Menu
Mundostories #2 - Όταν, και πώς, «γεννήθηκε» το Παγκόσμιο Κύπελλο

Mundostories #2 – Όταν, και πώς, «γεννήθηκε» το Παγκόσμιο Κύπελλο

🏆 𝟏𝟗𝟗 𝚮𝚳𝚬𝚸𝚬𝚺 𝚪𝚰𝚨 𝚻𝚶 𝚳𝚶𝚼𝚴𝚻𝚰𝚨𝚲 𝟐𝟎𝟐𝟐 🇶🇦

✍️ 🅼🆄🅽🅳🅾🆂🆃🅾🆁🅸🅴🆂 ⏳

👇 𝚶𝛕𝛂𝛎, 𝛋𝛂𝛊 𝛑𝛚ς… 𝛄𝛆𝛎𝛎𝛈𝛉𝛈𝛋𝛆 𝛕𝛐 𝚷𝛂𝛄𝛋𝛐𝛔𝛍𝛊𝛐 𝚱𝛖𝛑𝛆𝛌𝛌𝛐

Το 22o Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας θα γίνει στο Κατάρ, πιστό στο ανά τετραετία ραντεβού του. Οι βάσεις μπήκαν προ 92 ετών, στην Ουρουγουάη, με τη Γαλλία και το Μεξικό να συνθέτουν το «ζευγάρι» του πρώτου αγώνα στην ιστορία της διοργάνωσης. Ήταν 13 Ιουλίου 1930, στο «Εστάδιο Ποτσίτος» του Μοντεβίδεο, όταν η Γαλλία νίκησε με 4-1.

Νωρίτερα, 5 Ιουλίου 1930, ο εμπνευστής της διοργάνωσης ναι… νονός του τροπαίου, ο Γάλλος Ζιλ Ριμέ, παρέδωσε το βαρύτιμο τρόπαιο στον Ουρουγουανό επικεφαλής της διοργάνωσης, Ραούλ Χιουντέ. Το τρόπαιο απεικόνιζε τη Νίκη, την αρχαία ελληνική θεά!

Οι μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις της υφηλίου της εποχής όπως η Ιταλία, η Αυστρία (διέθετε την περίφημη «Wunderteam») η Ουγγαρία, η Τσεχοσλοβακία, η Γερμανία και η Ελβετία δεν πήγαν στην Ουρουγουάη, όπως και η οι πέντε βρετανικές (Αγγλία, Σκωτία, Ιρλανδία, Ουαλία και Ιρλανδία) που είχαν αποχωρήσει από τη FIFA ενώ η Βραζιλία, λόγω της κόντρας που υπήρχε μεταξύ των ομοσπονδιών του Ρίο ντε Τζανέιρο και του Σάο Πάολο, μετείχε με μια μέτρια ομάδα.

Το ταξίδι των ευρωπαϊκών χωρών δεν ήταν εύκολο… Το ιταλικό πλοίο «SS Conte Verde» σάλπαρε από τη Γένοβα με την αποστολή της Ρουμανίας να έχει ήδη επιβιβαστεί και προορισμό τη γαλλική Ριβιέρα, όπου επιβιβάστηκε η αποστολή της Γαλλίας. Ακολούθησε η Βαρκελώνη στις 22 Ιουνίου για λογαριασμό της αποστολής του Βελγίου και στις 29 Ιουνίου το πλοίο πέρασε από το Ρίο ντε Τζανέιρο για την αποστολή της Βραζιλίας! Στις 4 Ιουλίου έφτασε στο Μοντεβιδέο, όπου το υποδέχθηκαν 10.000 Ουρουγουανοί φίλαθλοι.

Γάλλοι έπαιξαν στην πρεμιέρα, Γάλλος ήταν και ο ένας εκ των εμπνευστών για τη δημιουργία μιας παγκόσμιας διοργάνωσης εθνικών ομάδων: ο Ρομπέρ Γκερέν, μαζί με τον Ολλανδό Κορνέλιους Χίρσμαν. Μάλιστα έκαναν επίπονες προσπάθειες να πείσουν την Αγγλία να αναλάβει, με δεδομένη την εμπειρία της, την ευθύνη για τη δημιουργία της παγκόσμιας ομοσπονδίας. Ωστόσο οι πάντα υπερόπτες Βρετανοί έκριναν ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν απαραίτητο.  Γκερέν και Χίρσμαν ίδρυσαν στις 21 Μαΐου 1904 τη FIFA κι άρχισε να καλλιεργείται η ιδέα για τη δημιουργία μιας διοργάνωσης, υπό τη σκεπή της νεοσύστατης ομοσπονδίας. Το όνειρο χρειάστηκε 26 χρόνια για να γίνει πραγματικότητα, ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος δημιούργησε ακόμα περισσότερα προβλήματα την ώρα που οι Άγγλοι και οι σύμμαχοί τους εξακολουθούσαν να αρνούνται να παίξουν με τις χώρες που πολέμησαν (αποχωρώντας από τη FIFA), οι Σκανδιναβοί δεν ήθελαν να στερηθούν του δικαιώματος να αντιμετωπίζουν όποιους αντιπάλους επιθυμούσαν (!) και γενικώς όλα ήταν ένα μπάχαλο.

Τη λύση έδωσε τελικά ένας ακόμη Γάλλος, ο Ζιλ Ριμέ, που ανέλαβε την προεδρία της FIFA το 1921 και στις 10 Δεκεμβρίου 1926 έδωσε την εντολή σε μια επιτροπή να μελετήσει τη δημιουργία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το χρίσμα δόθηκε στη μακρινή Ουρουγουάη μετά από πρόταση του Ολλανδού αντιπροέδρου της FIFA Ρόντολφ Ζεελντρέιερς, ο οποίος μάλιστα έπεισε την οικοδέσποινα να αναλάβει όλα τα έξοδα των ταξιδιών και της διαμονής των ομάδων!

Παράλληλα το 1930 η χώρα θα γιόρταζε τα εκατοντάχρονα της ανεξαρτησίας της (εξ ου και η ονομασία του γηπέδου «Σεντενάριο» του Μοντεβίδεο). Η αρχή είχε πλέον γίνει γι’ αυτό που έμελλε να εξελιχθεί στην κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση και στη δεύτερη αθλητική μετά τους Ολυμπιακούς Aγώνες…

Στις 13 Ιουλίου 1930, στις 2 μ.μ. έγινε η σέντρα της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης του πλανήτη. Αντίπαλοι στο γήπεδο «Ποτσίτος» η Γαλλία και το Μεξικό με διαιτητή τον Ουρουγουανό Ντομίνγκο Λομπάρντι. Το όνειρο του Ριμέ είχε επιτέλους γίνει πραγματικότητα. Οι «τρικολόρ» νίκησαν με 4-1 και στο 19′ ο Λουσιέν Λοράν έγινε ο πρώτος παίκτης που σκόραρε σε Παγκόσμιο Κύπελλο ενώ από το 10′ ο συμπαίκτης του τερματοφύλακας Αλέξις Τεπό είχε τραυματιστεί στο σαγόνι και είχε αποχωρήσει (εκείνη την εποχή απαγορευόταν οι αλλαγές!).

Σημειωτέον πως η Γαλλία συμμετείχε χωρίς προπονητή στο Μουντιάλ γιατί ο τότε ομοσπονδιακός τεχνικός Γκαστόν Μπαρό που ήταν… καθηγητής μουσικής, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει άδεια από το Ωδείο του Παρισιού όπου και εργαζόταν.